Dziurawiec zwyczajny Roślina wieloletnia osiągająca wysokość 60 cm. Występuje powszechnie na łąkach, przy drogach, na miedzach i w lasach. Nasiona dziurawca wysiewa się w październiku, bardzo płytko lub zupełnie nie przykrywa się glebą, w rzędy co 40 cm. Kwitnienie dziurawca przypada na okres od drugiej połowy czerwca do sierpnia. Własne nasiona można zebrać pod koniec września. Surowcem zielarskim jest ziele, zbierane na początku kwitnienia roślin. Dziurawiec ma wszechstronne zastosowanie, oddziaływa korzystnie na wiele organów: wątrobę, jelita, żołądek, drogi żółciowe i moczowe, macicę, układ nerwowy, naczynia krwionośne i skórę. Jest najczęściej stosowany przy nieżytach żołądka (także u dzieci i niemowląt), owrzodzeniu żołądka, zaburzenia czynności wątroby. Działa uspokajająco, dlatego bywa wykorzystywany przy ogólnym wyczerpaniu nerwowym, stanach depresyjnych, wywołanych zaburzeniami czynnościowymi i urazami, objawach niepokoju. Polecany jest przy migrenie, a także przy nocnym moczeniu się dzieci. Napar przygotowuje się z 15-25 g ziela oraz 2 szklanek wrzątku i pije go 2-3 razy dziennie po ½ szklanki (dla dzieci – po kilka łyżeczek, dla niemowląt – po 1 łyżeczce).