Koper włoski Roślina dwuletnia w warunkach naszego klimatu (w swej ojczyźnie – w krajach śródziemnomorskich – jest wieloletni). Osiąga wysokość 150 cm. Nasiona (właściwe : owoce) kopru wysiewa się w kwietniu na rozsadniku w rzędy co 25 cm, na głębokość 1,5–2 cm. Na 10m2 wysiewa się 5 g nasion. Koper włoski wymaga gleby o odczynie obojętnym lub zasadowym. W pierwszym roku uprawy roślina wytwarza rozetę liści oraz korzeń zapasowy. Na zimę pozostawia się rośliny na rozsadniku, zabezpieczając je przed mrozem. Wiosną drugiego roku uprawy przesadza się rośliny na miejsce stałe w rozstawie 50X40 cm. Koper włoski kwietnie w drugim roku wegetacji od lipca do września. Rośliny ścina się i suszy w przewiewnym miejscu we wrześniu, gdy dojrzeje większa część kwiatostanu. Po dosuszeniu roślin osypuje się z nich nasiona. Zastosowanie mają owoce kopru włoskiego, które używa się jako łagodny środek przeciwkaszlowy, a u dzieci – wiatropędny. Owoce pobudzają również wydzielanie soków żołądkowych, działają także moczopędnie i mlekopędnie (informacja ważna dla karmiących matek). Napar z 1 łyżki stołowej owoców i 1 szklanki wrzątku pije się 2-3 razy dziennie po 1 szklance (dzieci – po kilka łyżeczek). Napar dezynfekuje również drogi oddechowe, toteż można używać go do płukani a gardła i jamy ustnej. Jako przyprawa o smaku korzennym, owoce kopru włoskiego bywają dodawane do pierników.